„Jak mówić o niepełnosprawności”
W świetlicy szkolnej odbyły się kolejne zajęcia realizowane w ramach projektu „Jak mówić o niepełnosprawności”. Ich celem jest uwrażliwianie na spotkania z osobami z różnymi rodzajami niepełnosprawności oraz pokazanie, że szacunek należy się każdemu, niezależnie od ograniczeń czy różnic.Tym razem tematyka zajęć była związana z niepełnosprawnością narządu wzroku, nawiązując do obchodzonego 13 listopada Międzynarodowego Dnia Niewidomych.
Dzieci wysłuchały opowiadania „W świecie ciemności”, które pomogło im zrozumieć, jak wygląda codzienność osób niewidomych oraz z jakimi trudnościami spotykają się na co dzień. Obejrzały również film edukacyjny „N jak niewidomy, czyli jak pomóc osobie z dysfunkcją wzroku”, dzięki któremu dowiedziały się, jak właściwie i z empatią wspierać osoby z niepełnosprawnością wzroku.
Dodatkowo dzieci miały możliwość zapoznania się z przedmiotami i pomocami codziennego użytku, które ułatwiają funkcjonowanie osobom niewidomym lub słabowidzącym, takimi jak biała laska, zegarek mówiący, książki i etykiety w alfabecie Braille’a czy przedmioty z wyczuwalnymi oznaczeniami dotykowymi, a także dostosowany komputer wyposażony w programy udźwiękawiające i funkcje powiększające.
Uczniowie poznali również życie i twórczość Andrea Bocellego – jednego z najbardziej znanych i cenionych śpiewaków operowych na świecie. Dowiedzieli się, że artysta od wczesnego dzieciństwa zmagał się z problemami ze wzrokiem, a całkowicie utracił go jako nastolatek. Mimo to nie zrezygnował ze swoich pasji: nauki gry na instrumentach, śpiewu i rozwijania talentu muzycznego.
Poznając jego historię, uczniowie zobaczyli, że niepełnosprawność nie przekreśla marzeń ani możliwości osiągania sukcesów. Bocelli stał się dla dzieci przykładem osoby, która dzięki determinacji, wsparciu bliskich oraz ogromnej pracy własnej potrafiła spełniać swoje marzenia i inspirować innych na całym świecie.
Na zakończenie zajęć dzieci wykonały pracę plastyczną przedstawiającą psa przewodnika. Podczas tej aktywności dowiedziały się również, jak ważną rolę pełnią te specjalnie szkolone zwierzęta. Uczniowie poznali zasady pracy psa przewodnika — to, że pomaga on osobie niewidomej bezpiecznie poruszać się po przestrzeni, omijać przeszkody, odnajdywać przejścia dla pieszych czy wejścia do budynków. Zwrócono uwagę, że pies przewodnik nie jest „zwykłym pupilem”, ale partnerem w codziennym funkcjonowaniu, a w trakcie pracy nie powinno się go rozpraszać głaskaniem czy wołaniem.
Tego typu zajęcia mają szczególne znaczenie, ponieważ pomagają dzieciom lepiej pojmować potrzeby osób z niepełnosprawnościami oraz stopniowo przełamywać różne obawy czy uprzedzenia — zwłaszcza te, które wynikają jedynie z niewiedzy lub błędnych wyobrażeń.
.jpg)
